Een noodkaart voor je ouder: zo maak je hem

Je vader valt in de supermarkt. Je moeder wordt onwel in de bus. Hulpverleners willen dan snel weten wie ze voor zich hebben, welke medicijnen iemand gebruikt en wie ze moeten bellen. Als je ouder dat zelf niet kan vertellen, helpt een noodkaart. Het is een klein kaartje met de belangrijkste gegevens. Eenvoudig te maken, en het geeft rust.

Wat zet je erop

Houd het kort en duidelijk. De naam en geboortedatum van je ouder. Een of twee mensen die gebeld mogen worden, met telefoonnummer. De naam en het nummer van de huisarts. De belangrijkste aandoeningen, zoals een hartziekte, diabetes of epilepsie. Medicijnen die ertoe doen, zoals bloedverdunners. En allergieën, bijvoorbeeld voor bepaalde medicijnen.

Heeft je ouder een pacemaker, een hoortoestel of iets anders wat hulpverleners moeten weten? Zet het erbij. Zijn er afspraken over niet reanimeren? Zet dan op de kaart dat er een wilsverklaring is, en waar die ligt.

Waar bewaar je hem

De meeste hulpverleners kijken in de portemonnee, bij het legitimatiebewijs. Daar hoort de kaart dus thuis. Maak er meteen een paar, zodat je er ook een in de jas of de tas van de rollator kunt stoppen. Leg een kopie thuis op een vaste plek, bijvoorbeeld op de koelkast of bij de telefoon. Daar kijken ambulancemedewerkers vaak als ze bij iemand thuis komen.

Ook in de telefoon

Heeft je ouder een smartphone, stel dan ook de noodgegevens in. Op een iPhone heet dat medische ID, bij Android noodinformatie. Hulpverleners kunnen die gegevens zien zonder de telefoon te ontgrendelen. Zet er dezelfde dingen in als op de kaart.

Sla in de telefoon ook een contact op met de naam ICE ervoor, van In Case of Emergency. Bijvoorbeeld ICE Anne dochter. Veel hulpverleners kennen dat. Lees ook waar je op let bij een telefoon voor je ouder.

Niet reanimeren

Wil je ouder niet gereanimeerd worden? Bespreek dat dan met de huisarts. Die legt het vast in het dossier. Je ouder kan daarnaast een niet reanimeren verklaring maken en een penning dragen met die wens. Die penning moet je ouder op het lichaam dragen, anders tellen hulpverleners hem niet. Vraag de huisarts hoe je zo'n penning aanvraagt. Op de noodkaart kun je zetten dat er een verklaring is en waar die ligt.

Houd hem actueel

Een noodkaart met oude medicijnen of een verkeerd nummer helpt niet. Spreek af dat je de kaart bekijkt als er iets verandert, bijvoorbeeld na een ziekenhuisopname. En anders één keer per jaar, bijvoorbeeld rond de verjaardag van je ouder. Lees ook hoe je de medicijnen goed op een rij houdt.

Meer dan een kaartje

De noodkaart is het begin. Thuis is het fijn als er ook een overzicht ligt met alle contactpersonen, de medicijnen en de wensen van je ouder. Daarvoor is de Regelmap gemaakt. Ga je met je ouder door wat er allemaal geregeld is? Begin dan met de gratis checklist.

Dit artikel is algemene informatie, geen medisch advies. Bespreek medische wensen altijd met de huisarts.

Vorige
Vorige

Spullen uitzoeken en het huis leegmaken bij een verhuizing

Volgende
Volgende

Digitale nalatenschap: accounts en wachtwoorden van je ouder